غزل اول

((نگاه تو))

یک سو شرار دوزخ و یک سو نگاه تو

من را چه بیم؟! دام تو بود و گناه تو!

مردم هزار بار در آتش نشانی ات

آتش گرفته قلبم و امداد ، راه تو!

تاریخ رفته از کفم ، امروز چندم است؟!

معیار من تویی! ، شده این ماه ، ماه تو!

غم دست پر ، رسیده به مهمانی دلم

یک دست داغ من و به یک دست ، آه تو!

از ناخودآگه تو خطابم نمی کنند

جز دعوتی به مقصد کشتارگاه تو!

لنگا فرخی