چارپاره

زنده باد آن نسیم بی پروا

که دل از قاب من به یغما برد

رنگ ، از آفریدنم باخت و

پشت بوم* عبودیت جا خورد

جمجمه جمجمه به دنبالِ

نذری مغز چرب انسان اند

پاچه خواران سرزمین نِهِشت

باجه داران آسمان بهشت

هر دو اهل زیان و خسران اند

عده ای پیروان باران اند

در تر و خشک کردن گل ها

دیگران مثل چارپایانی 

در پناه حقیر آغُل ها

این میان ، ما به صحنه می آییم

مثل بخش میانی یک فیلم

گرچه از قبل و بعد بی خبریم

صاحب لحظه های دنیاییم

* بوم = بوم نقاشی، تابلوی نقاشی

#میم_لاف